Yıllar önce Mevlüde Ahmet Doğanay Anadolu Öğretmen Lisesi’nde öğrenciyken okulumuzun ilk gazetesi olan “Kaknüs”te bir şiirim yayınlanmıştı. Yıllar sonra tekrar gün yüzüne çıkıyor. 🙂 Ve sizinle paylaşıyorum.

Ben Bir Rüzgar Ağacıyım

Ben bir rüzgar ağacıyım.

Çölün ortasında ve yapayalnız…

Dallarım sessiz…

Yapraklarım suskun…

Kovuklarım küskün…

 

Ne gelenim var, ne gidenim.

Amansız çöllerde bir tek benim.

Selamı yok uçan kuşun.

Artık ölüyorum geldi sonum.

 

Ben bir rüzgar ağacıyım.

Çölün ortasında ve yapayalnız…

Toprağım cansız…

Suyum aşksız…

Havam bahtsız…

 

Hiç mi yok benim sevenim?

İçimde hayat kurmak isteyenim?

Neyim varsa olsun onun.

Yeter ki gelmesin sonum.

 

Ben bir rüzgar ağacıyım.

Çölün ortasında ve yapayalnız…

Bir tek dostum var o da rüzgarım.

Onunla güler onunla ağlarım.

 

Psikolojik Danışman | Muhammed Emin ŞAHİN